Logboek 28 mei


Hier vechten we nu dach en nach blij gehumeurd tegen de slaap. De kleine Sjakie begrijpt inmiddels waar tieten in eerste instantie voor zijn (de tweede leg ik nog wel eens uit) tot wederzijds genoegen van ma en voornoemde.

Het verschonen is iets dat je gewoon moet doen ook al plast hij zonder enige erg de boel finaal onder (inclusief zichzelf) en moest ik vanmorgen een sprong opzij maken om plotselinge spuitpoep te ontwijken. Niets aan het handje (van hem dan).

Het enige probleempje is nog dat hij vooral de nacht beschouwt als de aktieve periode, vrolijk z'n ogen open doet en geniet van de aandacht (een ware zoon van z'n pa, dat is duidelijk). Helaas onderkent hij zijn mooie wieg daarvoor niet als de ideale hangout en dus verkeert hij gedurende most of the time bij ons in bed omdat wij toch niets beters te doen hebben en bovendien niet kunnen slapen als hij met opklimmend vermogen zijn hart uit kermt.

Overdag geeft het tegenovergestelde beeld van een in diepe en volledige tevredenheid slapende pasgeborene. Ogen opendoen met zoveel daglicht lijkt voorlopig voor hem geen optie en geef deze verstandige jongeman eens ongelijk: je ziet weinig en wat je ziet begrijp je niet. De dagen duren nu bovendien een stuk langer dan de nachten dus het is nog slim ook. We zijn dus met z'n allen zo'n beetje de hele nacht wakker en tegen de ochtend is dan iedereen eindelijk in diepe slaap. Wat wel jammer is is dat onze vrolijke kraamhulp dan al om kwart over acht in onze slaap- kamer opduikt. Zij heeft nl een voordeursleutel en volgens poes moet het toch echt niet veel gekker worden na het plotselinge, voortdurende, mensen-bezoek en het "iets" in huis.

Enfin, dit is op dit moment de gang van zaken en, het moet gezegd: ik heb nog niemand horen klagen. Sjoera herstelt stapje voor stapje maar geniet daarom niet minder van het kleine wonder om van de poes maar te zwijgen die het hele verschijnsel negeert als was de muur blauw geverfd of zoiets en er bovendien rekening mee houdt dat één en ander evengoed van voorbijgaande aard zou kunnen zijn. Klein probleem is wel dat de kraamhulp ook stofzuigt waardoor huisdier en ondergetekende een deel van de dag buitenshuis moeten doorbrengen.

Rest mij nog te zeggen dat Sjakie nu ook op wettig (gemeente) niveau onze zoon is, van af nu staat hij bekend als hooggeëerde Jacques Bruno de Kler en hij kreeg een Haagse knuffel-ooievaar erbij. De aangifte was nog gratis ook. Valt alweer mee.

papa :)-