Logboek 31 mei


Babies zijn vermoeiender dan optredens mijn ogen beginnen steeds meer op die van Garfield te lijken. Het weer buiten lijkt nergens op met een stevige haagse wind, die het systematisch van alle kanten op mijn hoed heeft gemunt, en de regen die een aanslag op mijn goede humeur doet. Ik ben de laatste dagen een paar keer goed nat geregend waardoor mijn mobiele telefoon naar de maan is. Minder.

Maar een goed humeur hebben we toch want een baby hebben is zoiets als de hele week jarig zijn. Bij deze iedereen bedankt voor de lieve kaartjes en prachtige bossen bloemen!

Dit alles interesseert u als lezer over Sjakie natuurlijk niets. Goed dan de feiten: in ons huis heerst een subtropisch tot tropisch klimaat waarin Sjakie leeft als in een vakantie paradijs. Door het continue gedraai van de wasmachiene en de wasdroger loopt de luchtvochtigheid op richting 100%. En ik maar afwassen en afwassen. Geen wonder dat ik af en toe naar buiten moet.

De kleine man groeit de pan uit. Een normale gewichtstoename is ongeveer dertig gram per dag maar hij presteert honderd en zelfs honderdtwintig gram toename zodat hij nu, een week na zijn geboorte zwaarder is dan bij de start. Dat was trouwens 3200 gram voor wie het weten wil. Sjoera geeft eerst de linker borst en dan de rechter en dan weer de linker etc. en raakt ondertussen af en toe de tel kwijt. Daarbij varieert zij ook nog in de ligstand (de makkelijkste) de rugbystand (onder de arm) en de madonnastand (dwars van voren en de moeilijkste) de kleine Sjakie wordt driftig als wat wanneer hij in de lucht hapt opzoek naar de tepel. Heeft hij hem te pakken dan moet hij ook nog z'n tong er niet tegenaan houden en flink doorzuigen, liefst een kwartier, daarbij als een treintje puffend uit z'n neusje. Die borsten zijn trouwens twee keer zo groot als zijn hoofd, stel je eens voor!

's nachts drinkt hij helaas steeds een klein beetje, wat maximale aandacht oplevert, om de anderhalf uur (normaal drie uur) waarna wij hem slapend in de kinderwagen leggen. Dat was een tip van de kraamhulp die zei dat de wieg misschien nog te groot was. Het helpt helaas weinig want de kleine prins verkiest ons royale Hästens bed boven dat hippe ding op wielen en begint dus in de kinderwagen binnen een paar minuten aanzwellend te sputteren. Dan maar er uit. Als hij echt niet wil slapen mag hij boven op ons slapen, op de borst wat echt maximaal werkt.

Dat gedoe met de luiers hebben we nog steeds niet onder de knie die kleine plasser gaat precies als je even niet kijkt af zodat hij zich zelf een kleine douche geeft. Onder luid protest moet Sjakie dan weer helemaal uit de kleren om iets schoons aan te krijgen. Z'n restant navelstreng zit trouwens als een zwart dingetje met een mooi blauw klemmetje op z'n buik.

Het mooiste moment van de dag was vandaag een prachtige "Ah" uit Sjakies mond, een zuchtje van tevredenheid.

De kraamhulp is er vandaag mee opgehouden. We hebben er veel aan gehad. Morgen eens fijn uitslapen hoop ik.

zzzz

papa :)-