Logboek 4 juni


Vandaag is het de eerste Pinksterdag en van Sjakie de allereerste. Z'n eerste feestdag ook trouwens en hij is nog lang niet jarig. Dat neemt niet weg dat zijn eerste bezoek aan een winkel een slijterij betreft, het staat bij deze genoteerd.

De afgelopen dagen zijn rustig en ontspannen verlopen. We hadden een aantal vrienden op bezoek en het was gezellig. Langzaam gaat de temperatuur in huis wat omlaag en wordt het buiten juist warmer. Net mooi. De tuin staat in bloei en hopelijk zetten we binnenkort weer heerlijk de tuindeuren open. Wel op tijd weer dicht doen vanwege de muggen. Anders kan ik er 's nachts weer op uit om ze met de stofzuiger van het plafond te halen. En als het geen muggen zijn dan zijn het wel weer grote spinnen waar Sjoera het niet zo op heeft.

De nachten zijn van dit alles het tegenover gestelde: een drama. Sjakie is plotseling helemaal vergeten hoe hij het aan moet pakken. Hij hapt niet naar de tepel en als hij hapt dan laat hij weer los zonder te drinken. Uit Sjoera's borsten begint het dan te lekken als uit een oud plafond bij zwaar weer. Daaraan heeft onze kleine man echter maling. Zijn humeur wisselt tussen driftig, een haze slaapje en weer driftig zodat hij in een uur tijd geen druppel van deze speciale godendrank binnen krijgt. Z'n moeder raakt daarbij zwaar aangedaan en haar borsten zwellen bovendien op als hete luchtballonnen zodat die ellendige kolfmachine er weer aan te pas moet komen. Als de benodigde onderdelen uit de koelkast zijn gehaald kunnen we beginnen. Ik zal daar uit piŽteit weinig over melden. (...) Vervolgens neem ik de kleine dan in m'n armen. Geef hem de met zeep gewassen pink in de mond en wacht tot hij er op gaat zuigen. Zodra hij dat doet spuit ik de melk met een injectiespuit (zonder naald) naar binnen. Het ventje leeft ineens helemaal op en slurpt de ene na de andere spuit leeg alsof het niets is. Als Sjoera dan klaar is met melken, zouden we theoretisch kunnen gaan slapen ware het niet dat Sjakie dan in het donker onredelijk begint te huilen, wat touwens niet vergelijkbaar is met zinloos geweld. Vervolgens ontstaat er tussen de ouders een korte discussie of er muziek aan moet of niet. Na een kwartier huilen van raad eens wie mag er toch muziek aan en kan de familie de Kler-Nas eindelijk de ogen sluiten heerlijk wegdromend op de eindeloze klanken van Yann Thiersen. Het hele feest heeft meer dan twee uur geduurd en aangezien Sjakie om de drie uur moet drinken duurt het niet lang of het begint opnieuw. Minder.

De volgende dag is er weer geen vuiltje aan de lucht en ontbijten we gezellig met z'n drieŽn. Ik ga een foto maken van Sjakie's navelstreng met het klemmetje en die blijkt er jammer genoeg juist afgevallen.Ik wil de navelstreng met klem bewaren maar Sjoera vindt dat smerig. 'Vies is lekker' heb ik al zo vaak gezegd maar het komt blijkbaar niet over.

Gelukkig kunnen we dan 'smiddags eindelijk eens met de wagen naar buiten. Op het mooie Koningsplein genieten we van de zon en van twee Poolse zwartwerkers die naast ons gezellig een joint roken en daarbij de rook onze kant uit laten waaien, Nederland kan zo mooi zijn. We besluiten weer verder te wandelen. Sjoera is alleen (zonder ons) de ge-airco-de Ethos drogist in geweest. Op de terugweg besluiten we nog een mooie fles Calvados voor ons bezoek te kopen en zo kon het gebeuren dat Sjakie's eerste winkelbezoek een slijterij betreft. Hij is echter wel slapend naar binnen en naar buiten gereden.

zzzz

papa :)-